Blog: waar ben ik toch aan begonnen?

Blog: waar ben ik toch aan begonnen?
Foto: Ons Son en Breugel

Jezelf aanmelden en vol enthousiasme vertellen dat je mee wil doen aan de Afval Challenge is één, daadwerkelijk je levenspatroon aanpassen om gezonder te leven, is twee.

Beginnen was dan ook simpel, maar nu komt het echte werk. Mijn coach Arjen nodigde mij uit om naar de fitness te komen, waar ik een personal training van beul Rick Bierens kreeg. Tenminste, toen ik klaar was met de training was deze geuzenaam het enige wat ik nog uit kon brengen. Ik leg Rick uit wat mijn plan is: vet omzetten in spier. Geen enkel probleem volgens Rick en laat me meteen als opwarmertje een kilometer roeien. Man, wat valt dat tegen om ‘effe’ een kilometer te roeien na al die maanden, jaren, op je bureaustoeltje zitten. “Vanaf nu kom je niet boven de 4 minuten en 24 seconden,” zegt Rick nadat de kilometer er op zat en deze tijd op het scherm verscheen. Ik was nu al buiten adem, en dit was nog maar de opwarming.

Rick neemt me mee naar de gewichten. Het zijn maar simpele gewichten, maar multi inzetbaar. Ik moet van Rick op het bankje halters van 8 kilo per stuk opdrukken. “O dat gaat je gemakkelijk af, de volgende set mag je 10 kilo pakken.” Goed, als jij het zegt. Na deze set moet ik weer zwaarder pakken. Met de twaalf kilo in mijn hand haal ik met mijn hakken over de sloot de derde set. En zo gaat het eigenlijk bij iedere oefening. Iets zwaarder, iets moeilijker. Rick probeert me tijdens de eerste training al tot het gaatje te krijgen. “Ik zie wanneer je aan je limiet zit, dan begin je te puffen.” Valt het zo op? Bij de cooling down na een uur intensief werk zat ik echt aan mijn taks. Ik viel bijna van mijn fiets af van vermoeidheid. En dat ik hard gewerkt had, voelde ik vier dagen na die training ook nog.

“Doe je maandag ook mee aan Bootcamp Lite?” vraagt Arjen als ik naar huis ga. Ik ben bekend met de ‘gewone’ bootcamp, maar de lichte versie kende ik nog niet. “Is er geen Bootcamp Kids of zo? Ik val nu al bijna om.” Nou vooruit coach, ik ga op maandag wel bootcampen lite doen. Het kleine clubje van zeven sporters meldt zich op maandag voor de training die gegeven wordt door Bas Conijn, waarvoor we naar buiten gaan. Op de parkeerplaats van HTC mogen we opwarmen met enkele kleine uitdagingen om de spieren en longen in beweging te krijgen. Ik begon het bewegen zowaar leuk te vinden. Daarna was het hardlopen naar de Bloktempel, waar we diverse kleine spieroefeningen kregen.

Bij de Bloktempel begon het echte werk voor ons. Als je eenmaal bezig bent met de oefeningen, wil je niets liever dan opgeven. Alles doet pijn, alles stribbelt tegen. Maar je zit wel in een groep mensen die allemaal dezelfde pijn voelen, waar alles tegenstribbelt. Als je na iedere oefening even om je heen kijkt en zie dat de rest van de club het ook overleefd heeft, zeg je toch tegen jezelf ‘waar maak je je druk om, als zij het kunnen kun jij het ook!’ Je wil eigenlijk niets liever dan naar de overkant van de straat lopen en bij Wim een frietje te bestellen, als beloning voor je harde werk. Dat zullen we maar niet doen. We lopen er nog wel even langs als we terug naar Sonsport gaan, maar spendeert er geen aandacht aan. Je neemt maar een extra slokje van je bidon, veel verstandiger.

En weer ben je twee dagen bezig met ‘revalideren’. Spierpijn in spieren waarvan je niet eens wist dat je ze had. Dan denk je toch, waar ben ik toch aan begonnen?

Post article

Post article