Jeugdgemeenteraad kan leren van de ‘grote’ gemeenteraad, en andersom

Jeugdgemeenteraad kan leren van de 'grote' gemeenteraad, en andersom
Foto: Ons Son en Breugel

De jeugdgemeenteraad van Son en Breugel buigt zich over belangrijke vraagstukken zoals hondenpoep, speeltuinen en zelfs de Sint-Petrus’ Bandenkerk.

Het lijkt net echt, maar dat is het ook. Net als de ‘grote’ gemeenteraad komen de kinderen van de jeugdgemeenteraad geregeld bij elkaar in de raadzaal van het gemeentehuis, om onder leiding van voorzitter Hans Gaillard belangrijke gesprekken te voeren. De jeugdgemeenteraad is heel serieus als het aankomt op onderwerpen die spelen in hun leefwereld. Op de agenda staan onder andere de onderwerpen hondenpoep, hangjongeren, veiligheid van speeltoestellen en verkeer.

Tijdens de installatie van de nieuwe gemeenteraad waren de jeugdgemeenteraadsleden ook aanwezig, om de banden tussen beide raden aan te halen en eens te proeven hoe het is om als volwassenen te praten over het dorp. India Geuze van basisschool de Bloktempel had vrij snel in de gaten dat het in de gemeenteraad toch iets anders aan toe gaat. “Ik zag dat ze in de gemeenteraad ruzie begonnen te maken.” Discussies in de gemeenteraad gaan er heel anders aan toe, dat is even wennen.

Hoewel niet iedereen even vocaal is en de aandacht bij de vergadering houden moeilijk is (dat komt misschien door de lange schooldag die net achter de rug was), wordt er wel netjes om de beurt gesproken. Het protocol wordt netjes gevolgd, de voorzitter geeft aan wanneer er gesproken mag worden. Vooral Sophie Vandervelde en Aimee Lombarts van basisschool de Sonnewijzer weten de microfoon te vinden als ze iets willen zeggen, en als ze iets zeggen doet het er ook toe. “Als we steeds maar voor ons uitschuiven, komt er nooit een hondenuitlaatveldje,” zegt Sophie over de langgekoesterde wens van de jeugdgemeenteraad om een speciale plek te vinden voor honden.

“Nou beginnen jullie op de echte gemeenteraad te lijken,” zegt voorzitter Gaillard. Want een discussie gaan de kinderen ook niet uit de weg, daar waar verschillende wegen naar Rome kunnen leiden. Het oplossen van de parkeerproblemen bij de basisscholen kan op veel manieren aangevlogen worden en de kinderen die zich in de discussie mengen leren dat het vinden van een oplossing waar iedereen zich in kan vinden toch nog lastig is. Dan moet je af en toe ruzie maken.

Maar niet alle problemen kunnen getackeld worden door de politici in spé. Als Matt Philips van basisschool de Ruimte tijdens de rondvraag vraagt aan de voorzitter wat er nu met de Sint-Petrus’ Bandenkerk gaat gebeuren, moet een discussie die al tientallen jaren gevoerd wordt in sneltreinvaart uitgelegd worden. De kinderen hebben zo hun eigen visie op wat er met het gebouw moet gebeuren, maar het is aan de grote gemeenteraad om nu eindelijk eens echt de knoop door te hakken. Misschien dat de grote gemeenteraad eens kan vragen wat de kinderen er van vinden?

Post article

Post article