Tientallen bewoners van de wijk Breeakker Noord hebben hartstochtelijk hun bezwaren geuit tegen de gemeentelijke omgevingsplan voor hun wijk. Daarin zit grootschalige sloop en herontwikkeling van hun wijk. In emotionele inspreekbeurten spraken zij over gebroken beloften, schijnparticipatie en de angst hun thuis te verliezen.
De vergadering trok zoveel belangstellenden dat niet iedereen in de raadzaal paste. Bewoners zaten ook beneden in de hal, waar de vergadering via een livestream te volgen was. In totaal kwamen meer dan twintig insprekers aan het woord, die allen op hun eigen manier uitdrukking gaven aan hun grote zorgen over de plannen.
Emotioneel hoogtepunt
Een van de meest aangrijpende momenten was de inspreekbeurt van Maloes, die vertelde over haar zevenjarige zoontje Tuur. “Mama, hebben we al gewonnen van de mensen die ons huis willen afpakken?”, citeert zij haar zoon. Ze wees erop dat de belangen van kinderen volgens het VN-kinderrechtenverdrag een eerste overweging moeten zijn, maar dat deze in de plannen volledig zijn genegeerd. “Is het geen belang dat een kind nu woont in een huis met een tuin en terug moet naar een appartement?”, vroeg ze zich af.
Ook Paul Hoens sprak over de emotionele impact. “Ik word in de nacht wakker van heel dit gedoe”, vertelde hij zichtbaar aangeslagen. Hij bekritiseerde de term ‘wijkvernieuwing’, die volgens hem misleidend is omdat het in werkelijkheid om sloop gaat van prima woningen die in 2018 nog gerenoveerd zijn naar energielabel A. “Hoe kun je het bedacht hebben om zo met ons om te gaan?”, vroeg hij geëmotioneerd aan de raadsleden.
Gebroken beloften en schijnparticipatie
Een centraal thema in veel inspreekbeurten was de vermeende discrepantie tussen eerdere toezeggingen en de huidige plannen. Petra Seyfarth haalde een expliciete belofte van wethouder Jelle de Jong (Dorpsvisie) aan dat de bouwhoogte maximaal twee tot drie lagen zou worden. In het huidige plan zijn echter vier verdiepingen opgenomen.“Wat is een bestuurlijke belofte nog waard als deze bij de eerste beste uitwerking wordt genegeerd?”, vroeg zij.
Meerdere sprekers klaagden over wat zij ‘schijnparticipatie’ noemen. Hanneke Zwaans stelde dat echte inspraak nooit heeft plaatsgevonden. “De plannen lagen grotendeels al vast”, aldus Zwaans, die wees op het feit dat signalen dat de plannen voor 90 procent zekerheid zouden bieden expliciet werden afgegeven door ingehuurde bureaus.
Nicole Ossenwaarde uitte scherpe kritiek op het participatieproces en noemde het “een schijnvertoning”. Ze toonde zich geschokt door een brief van de burgemeester, gedateerd op 5 maart 2026, waarin al staat dat het omgevingsplan kan worden vastgesteld – nog voordat de raad daarover heeft gestemd. Waarschijnlijk doelt zij op het bijbehorende raadsbesluit dat op 5 maart 2026 genomen moet worden, wat normaal is bij ieder raadsbesluit.
Financiële zorgen en juridische complicaties
Ook financiële aspecten kwamen uitgebreid aan bod. Peter Perton en voormalig raadslid en interim wethouwer Eef van Turnhout waarschuwden beiden voor het zogenoemde ‘eliminatiebeginsel’ – een juridisch principe dat grote gevolgen kan hebben voor de uiteindelijke prijs die de gemeente moet betalen voor de woningen van woningcorporatie Woonbedrijf.
Een vertegenwoordiger van Woonbedrijf sprak in over de juridische procedure die gaande is. De corporatie heeft de gemeente om een prijsbepaling door de rechter gevraagd. “Planvaststelling drijft de prijs op die de gemeente moet betalen”, waarschuwde hij. Hij voegde eraan toe dat Woonbedrijf bereid is het eigendom aan de gemeente te verkopen, maar vooralsnog een dichte deur treft.
Culturele waarde en natuurbescherming
Meerdere insprekers wezen op de cultuurhistorische waarde van de wijk. Mevrouw Houwen las een verklaring voor van erfgoedvereniging Bond Heemschut, die de wijk beschrijft als een unieke voormalige Philipswijk uit de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw. “Dit alles zal verloren gaan door sloop en nieuwbouwplannen met flinke verdichting en dat zal nooit meer terugkeren”, aldus de verklaring.
Ook de natuurwaarden werden belicht. De heer Sieben wees op het ontbreken van vereiste onderzoeken naar beschermde diersoorten zoals de huismus, vleermuizen en eekhoorn. Hij waarschuwde dat zonder deze onderzoeken niet zeker is of überhaupt een omgevingsvergunning verleend kan worden.
Oproep tot hoofdelijke stemming
Opvallend veel insprekers sloten af met een oproep aan de raadsleden om te pleiten voor een hoofdelijke stemming over het omgevingsplan. Dit betekent dat per raadslid wordt vastgelegd hoe hij of zij stemt. Dat zorgt voor meer transparantie, maar kan ook de deur openzetten voor persoonlijke afrekening, al dan niet tijdens de aankomende gemeenteraadsverkiezingen.
De oordeelsvormende vergadering wordt op 5 februari voortgezet, waarna de gemeenteraad op 5 maart een definitief besluit moet nemen over het omgevingsplan Breeakker Noord. Of dit plan doorgaat, hangt af van de stemmen van de raadsleden – een besluit waar de bewoners met grote spanning naar uitkijken.
